Taşlama nedir?

(Hiciv), bir kimseyi veya bir fikri iğneli bir tarzda yeren edebiyat türüdür. Arap edebiyatında aynı türe «hiciv», yazarına da «heccav» denir. Iran şairleri de bu türde başarılı örnekler vermişlerdir. Eski Yunanistan'da da Diogenes taşlamalarıyla ün salmıştı. Voltaire de 18. yüzyılda Fransız edebiyatında güzel taşlama örnekleri vermiştir. Türk edebiyatının başlıca taşlama yazarları ise, Fuzuli, Türk Galip Paşa, Koca Ragıp Paşa, Eşref, Neyzen Tevfik ve Ziya Paşa'dır.

Genellikle 3-5 dörtlük uzunluğunda olabilen koşmalar, ölçü ve uyak disiplini kadar ezgilerinin (beste ve makamlarının) özelliğiyle ayrılır. Aşık edebiyatında koşma, din dışı bütün konularda söylenebilir: Aşk ayrılık acıları, güzellik betimlemeleri, yaşam güçlükleri, yalnızlık, sıla özlemi, yiğitlik nitelemeleri, doğa değerleri, dostluk, erdem gereksinimi.

Bu yüzden konularına göre de kümelenip ayrı adlarla anıldıkları olur. Güzelleme (insan ve doğa değerlerine övgü olan şiirler), Koçaklama (Savaş, yiğitlik, yüreklilik, meydan okuma.), Ağıt (ölülerin ardından duyulan yas duyguları, onları yücelterek anma, yakınmalar, Taşlama: Yergi, alay, eleştiri, aşağılama şiirleri (Eski Yunan ayrımına göre satirik: Satirique şiir; Divan Edebiyatı’nda hiciv, hicviye).

Sözlükte "taşlama" ne demek?

1. Taşlamak eylemi.
2. Sert madenleri aşındıncı bir taşla parlatma ve yerine uymasını sağlama.
3. Yergi.

Cümle içinde kullanımı

Paris'teki kahvelerden birine gidecek olan bir Türk orada alaylı taşlamalar, kaba davranışlarla karşılanır.
- S. Birsel

Taşlama kelimesinin ingilizcesi

n. stoning, satire, lampoon, epigram, burlesque, squib

Son eklenenler

Yorumlar

Bu sayfa ait yorum bulunamadı. İlk yorum yapan siz olun.

Yorum ekle

Vazgeç